Думкі ўслых...

Прыняла я рашэнне змяніць свой нік і тым самым больш ні ад каго не хавацца, хай ведаюць Я - гэта Я. Так што запрашаю вас у мой новы жж juwa, буду чакаць вас там

Разговор с сестрой:
- я хочу, чтобы он там тоже был
- ты знаешь, сколько на него видов???... хотя нет, вид-то один - Человек разумный

Вялікі ДЗЯКУЙ Зьміцеру Вайцюшкевічу за выдатна праведзены вечар.

здымалі мы на днях катэдж, склалі дамову... усё як патрэбна
а там - "з мэтай адпачынку, аздараўлення, азнаямлення з нацыянальнымі традыцыямі"
З якімі? Не зразумела...

Хіба такое дапушчальна? Іспыт прымалі ў нас у аўдыторыі, дзе дзве процілеглыя сцены поўнасцю абчэпленыя люстэркамі.
Ніхто не чакаў такога падвоху

выявіўся эфект "студэнта-медыка"

вучу псіхіятрыю і адчуваю сябе не зусім здаровай

А ці ёсць тут хто?

Замест таго, каб нешта вучыць гляджу "Товарищ президент. 2" па RTVI
Жах

Ну не разумею я тых людзей, якія на кожны іспыт пішуць шпоры/бомбы!!!
Звычайна ўся інфармацыя праходзіць дзесьці паблізу іх
а потым такія адмыслоўцы

А яшчэ такія людзі шмат чаго прапускаюць. Яны ніколі не зразумеюць, як гэта выдатна ўсведамляць, што твае веды ацанілі высока))

Cёння ўпершыню бачыла ў адным трамваі адразу двух кандуктараў.
Навошта? Страшна? Што шмат незадаволеных зайцаў?

Новы год ужо адсвяткаваўся неяк сам, а да іспытаў яшчэ...ууу...далёка
заняцца, калі сапраўды, няма чым

Ой, нешта я ўсё ніяк да жж не дабіраюся.То не да яго, то трафіку ўжо зусім няма. Хех...

А ці хто ведае якія-небудзь гульні для развіцця дзіцяці 1 год 7 месяцаў. Можа ў каго ёсць свае дзеці , падзяліцеся , калі ласка, бо я ўжо вычарпалася.
Вельмі патрэбна

пару дзён назад назірала такую карціну ў сваім двары:
у машыне сядзіць маладзіца з уключаным рухавіком, а перад машынай стаіць хлопец,тым самым не даючы ёй выехаць.
І яны так доўга стаялі... выглядала гэта дзіўна

а я на яе месцы сапраўды не вытрымала бы :-D

вось і нарэшце-то дабралася да жж
часу наогул няма, хоць у гэтым ёсць свае плюсы

ЗЫ: стужку сяброў ужо амаль дачытала

Распавялі нам такую прыпавесць:
Ляжалі ў адной палаце 2 смяротна хворых ляжачых чалавека. Адзін ляжаў тварам да акна, другі - да сцяны і ўвесь час слухаў аповяды суседа аб надвор'і, аб тым як на вуліцы гуляюць дзеці, аб маладой пары. Слухаючы гэта ён радаваўся, але ў глыбіні душы ўсё жа зайздросціў таму, што не можа гэтага ўсяго бачыць.
У адзін з такіх аднастайных дзён хвораму, што ляжаў у акна, стала дрэнна. Другі мог паклікаць лекараў, але не зрабіў гэтага, так жадалася яму бачыць той прыгожы свет, аб якім ён часта чуў. Пацыент памёр...
Другога пераклалі на месца памерлага. Але адкрыўшы вочы перад сабою ён убачыў такую жа глухую сцяну...

Мая котка нарэшце навучылася драпацца(не прайшло і 5 гадоў, як кажуць)
Раней мне ўсё схадзіла з рук, зараз гэта ўсё застаецца на іх))))

( Read more... )

Ноч-пайноч, а спаць няма жадання

ЗЫ: і калі я ўжо буду па начах спаць

Вось нешта ўспомнілася мне, як я ўпершыню зарабляла грошы, калі можна так сказаць. Было гэта яшчэ дзесьці ў 7 або 8 класе. Справа была ўлетку, рабіць было няма чаго. Дружнай кампаніяй уладкаваліся мы ў "рамонтную брыгаду" школы. Мы, як пазней даведаліся, павінны былі дапамагаць усім, хто папытае. Натуральна ўсялякім чынам мы адвільвалі ад працы, бегалі па школе, моцна крычалі, спявалі песні і хаваліся ў шафах, дзе гучна смяяліся ( не зазначыць нас там было цяжка)))) Увогуле было вельмі вясёла, мы добра правялі час і + атрымалі нейкія грошы (дарэчы, вельмі гэтым ганарыліся))))

Да нашага корпуса (што на Ўсходзе) прыбіральная тэхніка наогул не дабіраецца . Яна працуе, пэўна, па прынцыпе "далёка - не відаць". Таму прыходзіцца хадзіць па даўно апаламу лісцю(((